Տեր Ղազարը փիլոնազուրկ է արվել
Ապրիլի 8-ին ՀՀ Ազգային ժողովի դիմաց կազմակերպված ժողովրդական բողոքի ակցիային մասնակցելու, Ազգային ժողովի ամբիոնը անբարոյականին տրամադրելու համար ԱԺ ղեկավարությանը խիստ քննադատելու համար, Արարատյան Հայրապետական թեմը փիլոնազուրկ է արել տեր Ղազար քահանային:
«Իր հովվական առաքելությունից շեղվելու, հուզական պոռթկումների տակ ճշմարտությունից հեռանալու համար, Բյուրավանի Ս. Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցու հոգևոր հովիվ տեր Ղազար քահանա Պետրոսյանը, Արարատյան Հայրապետական թեմի առաջնորդական փոխանորդ Գերաշնորհ տեր Նավասարդ արքեպիսկոպոս Կճոյանի տնօրինությամբ, հայտարարվել է փիլոնազուրկ, մինչև Ավագ Շաբաթ»,- ասված է թեմի հայտարարության մեջ:
Ի՞նչ ենք հասկանում ազգային եկեղեցի ասելիս, մի՞թե այն հենց տեր Ղազարի նման հոգևորականը չէ, որը կանգնած է իր ժողովրդի կողքին, որը մտահոգված է ժողովրդի հուզումներով, ազգային արժեքների պահպանությամբ ու սերունդների մարդակենցաղ դաստիարակությամբ: Սխալ չընկալվեն տողերս, բայց այս քայլը կարող է վատ հետևանք ունենալ եկեղեցի-հասարակություն կապի առումով, մանավանդ հիմա, երբ Հայ առաքելական սուրբ եկեղեցին տարաբնույթ ոտնձգությունների է ենթարկվում արևմտյան ուժերի կողմից, շատ է զգում հասարակության աջակցության կարիքը: Անհասկանալի է եկեղեցու այս որոշումը՝ քահանային փիլոնազուրկ անել անբարոյականության ու անաստվածության, սրբապղծության, ազգակործանության ու սոդոմգոմորության դեմ պայքարելու համար: Իսկ ո՞վ է ասել, որ քահանան իրավունք չունի պոռթկումներ ունենալու, ո՞վ է ասել, որ քահանան իրավունք չունի բարկանալու, երբ իր հավատացյալ հետևությունները հայտնվել են մի նոր գաղափարական ավարայրի առաջ: Նույն եկեղեցու հայրերը չէի՞ն, որ Մուշկան Նյուսալավուրտի դեմ պայքարելով հասան Շուշի՝ Հեյդարի, Էլչիբեյի ու մյուսների դեմ պայքարելու, նույն եկեղեցու հայրերը չէի՞ն, որ 2016 թ. զենքով դիմավորեցին Իլհամ Ալիևի բանակին, նույն հայրերը չե՞ն, որ այսօր էլ գտնվում են մեր սահմանապահ զորքերի կողքին: Իսկ ինչու հիմա, այս դառը ժամանակաշրջանում հոգևորականը չի կարող կանգնել իր ժողովրդի կողքին, չե՞ք կարծում, որ եթե այս արժեհամակարգային-գաղափարական պատերազմը տանուլ տանք, տանուլ կտանք ընդհանրապես մեր հոգևոր կերպը:
Գևորգ ԳՅՈՒԼՈՒՄՅԱՆ
Հեղինակի նյութեր
Մեկնաբանություններ
Ասում են...
-
Ասում են… Հայաստանում կրկին հակառուսական կեղծ և Արևմուտքի կողմից կառավարելի ալիք է ստեղծվել, թե ՀԱՊԿ-ը մեզ չօգնեց, և ՀԱՊԿ-ից պետք է դուրս գանք։ Նշում են նաև, թե Ռուսաստանը Հայաստանին անհուսալի դաշնակից է
-
Ասում են… Նա Ռուսաստանի բացահայտ թշնամի է, որը, մինչև որոշակի պահը, իշխանության գալով ստիպված էր քողարկել իր մտադրությունները, իր նպատակները։ Մենք թույլ տվեցինք մեզ «մոլորեցնել» հույսերով, թե ինչ-որ կերպ դա կանցնի-կգնա, բայց այդպես չեղավ
-
Ասում են… Հայաստանն իսկապես կատարել է իր աշխարհաքաղաքական ընտրությունը՝ դեմքով շրջվելու դեպի Եվրոպա։ Մենք չենք կարող գործել այնպես, կարծես դա գոյություն չունի։ Մենք՝ ֆրանսիացիներս, պետք է ընդունենք այդ ընտրությունը և հավատարիմ լինենք դրան
-
Ասում են… Զարմանալի է՝ Թրամփն ասաց, որ ոչ ոք իրեն չի ասել՝ Իրանը կարող է փակել Հորմուզի նեղուցը։
Յուրաքանչյուր ռազմական խաղային տեսության ժամանակ, որին ես մասնակցել եմ, առաջին բանը, որ մենք ենթադրել ենք, այն էր, որ Իրանը դա կանի
-
Ասում են… Հնարավոր չէ որևէ գերտերության թիկունքում գործարքներ կնքել, որոնց մասին ամենայն մանրամասնությամբ տեղյակ չլինեն մյուս գերտերությունները: Բոլոր գերտերություններն էլ տիրապետում են հետախուզական այնպիսի հզոր հնարավորությունների, որ փոքր երկրները հազիվ թե կարողանան նրանցից որևէ գաղտնիք թաքցնել
-
Ասում են… Ի տարբերություն Արևմուտքի, որը կոչ է անում Հայաստանին կրճատել Ռուսաստանի հետ իր հարաբերությունները, մենք չենք խոչընդոտում Հայաստանի առևտրատնտեսական կապերի զարգացմանը այլ երկրների, այդ թվում՝ ԱՄՆ-ի և ԵՄ-ի հետ
-
Ասում են… Պետք է անկեղծորեն խոստովանել, որ ընդդիմադիր կուսակցությունների միջև ամիսներ շարունակ ընթացող բանակցությունները ոչ մի համաձայնության չեն հանգեցրել: Այդ պարագայում, պառակտված ընդդիմությանը միավորելու միակ կարող ուժը Սամվել Կարապետյանն է
-
Ասում են… Իրանի հետ հարաբերությունները Հայաստանի համար այլընտրանք չունեն այդ հարաբերությունները կենսական նշանակություն ունեն թե՛ Հայաստանի, թե՛ Իրանի համար, և այս իրողությունը պետք է հասկացնել արևմտյան գործընկերներին
-
Ասում են… Բաքուն դատապարտեց Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության ինքնորոշման իրավունքը, որը դրսևորվեց Խորհրդային Միության փլուզման ժամանակ։ Դա բռնություն էր, դատաստան, ոչ թե դատավարություն
-
Ասում են… Վստահ ենք, որ Հարավային Կովկասի երկրները, այդ թվում՝ Հայաստանը, հասկանում են, որ Բրյուսելի և Վաշինգտոնի ենթադրաբար բարի մտադրությունների հետևում թաքնված են սառը հաշվարկներ
-
Ասում են… Իրանի ուրանի պաշարների ոչնչացման և զրոյական հարստացմանն անցնելու ԱՄՆ պահանջներն անիրատեսական են։ Հրթիռային ծրագրի և դաշնակիցներին սատարելու վերաբերյալ պայմանները քննարկման ենթակա չեն։
Իրանը չի ենթարկվի դրսից պարտադրված թելադրանքին։ Մենք անկախ երկիր ենք և ինքներս ենք որոշում մեր ուղին
-
Ասում են… Մեզ բացարձակապես չի վերաբերում այն, ինչ կատարվում է Գրենլանդիայի հետ։ Բայց մենք Միացյալ Նահանգների հետ նմանատիպ հարցեր լուծելու փորձ ունենք:
19-րդ դարում, կարծեմ՝ 1867 թվականին, ինչպես գիտենք, Ռուսաստանը վաճառեց Միացյալ Նահանգներին, իսկ Միացյալ Նահանգները մեզնից գնեց Ալյասկան
-
Ասում են Մենք գիտեինք, որ կանոնների վրա հիմնված միջազգային կարգի պատմությունը մասամբ կեղծ էր։ Որ ուժեղագույններն իրենց կազատեն պարտավորություններից այն ժամանակ, երբ ճիշտ համարեն։ Որ առևտրային կանոնները կիրառվում էին անհամաչափորեն։ Եվ որ միջազգային իրավունքը կիրառվում էր տարբեր խստությամբ՝ կախված մեղադրյալի կամ զոհի ինքնությունից
-
Ասում են… Այս պահին մենք ապրում ենք մեր պատմության ամենածանր փուլերից մեկը: ՈՒկրաինայի վրա ճնշումը հիմա առավելագույնն է։ ՈՒկրաինան կարող է կանգնել չափազանց բարդ ընտրության առաջ` կա՛մ արժանապատվության կորուստ, կա՛մ հիմնական գործընկերոջ հնարավոր կորուստ։ Կա՛մ բարդ 28 կետերի ընդունում, կա՛մ անչափ ծանր ձմեռ
-
Ասում են… Ինչո՞ւ մենք 2020 թվականին այդ պատերազմը չկանխեցինք։ Չէ՞ որ կարող էինք կոշտ զգուշացնել Ադրբեջանին, որ ուժային լուծում թույլ չենք տա։ Եվ ոչինչ էլ չէր լինի
Տարածաշրջանային
Կողմերից ոչ մեկը չի ցանկանում նախադեպ ստեղծել
Վերջին ժամերին բազմաթիվ հրապարակումներ են հայտնվում, որոնք վկայում են, որ Հորմուզի ճգնաժամը, ամենայն հավանականությամբ, շարժվում է դեպի կարգավորում։ Առնվազն, տպավորություն է, որ կարծես, ինչ-որ լուծում գտնվել է։Հիշեցնեմ, որ Իրանը պնդում է իր իրավունքը՝ գանձելու վճարներ բոլոր այն նավերից, որոնք անցնում են Հորմուզի նեղուցով...
